Cobra

Verleden vrijdag gingen we met z'n allen naar de tentoonstelling over "Cobra" te Brussel. Het was voor mij toch zo'n 15 jaar geleden dat ik nog met deze kunststroming in contact kwam. Het was leuk om op te frissen.
De ideeën van de leden van de cobragroep zijn eigenlijk heel bruikbaar om met jongeren te werken rond kunst. Het kan jongeren aanzetten om leuke dingen te maken, ook al hebben ze geen ervaring met schildertechnieken. Ook interessant is het gegeven dat verschillende kunstuitingen samen kwamen, zoals poëzie en plastische kunst, ook dit kan boeiende resultaten opleveren met jongeren.

Weer begonnen

Zo, we zijn weer begonnen. Net als de school lag ook deze blog een tijdje stil. Voor de trouwe lezers, de volgende onderbrekingperiode geef ik iets duidelijker aan.
Wat gebeurde er in tussentijd. Er was kerstvakantie, blokperiode en examens. Mijn resultaten waren goed, beter dan verwacht eigenlijk. Dat geeft weer de moed om verder te gaan. Ondertussen hadden we ook stagebesprekingen. Voor informatica geef ik les op een school in de buurt, voor project kunstvakken doen we een gezamenlijk project bij Verbeke Foundations te Kemzeke. Wat het juist wordt weet ik nog niet.
De thema's bij project kunstvakken voor dit semester zijn "1000 ontmoetingen" en "dans, theater, drama, muziek". Alles zal een beetje door elkaar lopen.

microteaching

Vandaag deden we microteachings. Hieronder verstaan we dat elke student een korte les geeft over een bepaald onderwerp. Wij hadden allen hetzelfde onderwerp: inkapselen. We mochten dit zelf invullen zoals we wilden.
We deden heel verscheiden dingen: ademhalingsoefeningen, didgeridoo spelen, meubels ontwerpen, een beeld maken met in de klas te vinden voorwerpen en temperaschilderen. Het was leerrijk en amusant.

Kunstinzicht

Vandaag gingen we naar Turnhout, naar Kunst in zicht. Kunst in zicht is een vzw die werkt rond muzische vorming. Ze organiseren workshops voor leerlingen, maar ook voor docenten. Voor ons werd het een studiedag rond kunsteducatie in het onderwijs en creatief denken. Het was een theoretische, maar heel boeiende uiteenzetting met veel interactie. Vele dingen waar we het reeds over hadden in de lessen vielen nu op hun plaats.
Na de uitenzetting was er nog een beetje tijd voor wat praktische oefeningen. We hebben ons geamuseerd en veel bijgeleerd.

Klimmt en Mahler

Woensdag was er een gastdocent die ons meer kwam vertellen over de muziek van Mahler. De les werd ingeleid door onze gewone docente. Deze gaf een uiteenzetting over Klimmt. Vanuit deze kunstenaars belichtte ze ook het leven in Wenen eind 1900. Dit vormde dan de opstap naar de uitleg over Mahler. Mahler is geen gemakkelijke componist. Zijn muziek is niet echt toegankelijk voor niet kenners. Alles werd boeiend gebracht waardoor we het toch konden smaken.
Nadien maakten we een creatieve uitnodiging voor gaststudenten als voorafje naar een project waaraan we na nieuwjaar zullen werken. Maar daar schrijf ik wel nog over als het zover is.

Affiche

Vandaag zijn we begonnen met het ontwerpen van een affiche voor ons vakgebied. Het werd leuk aangepakt. We brainstormden vanuit associatie, breidden uit, legden samen en kwamen zo tot een leuke startpositie. Daarna gingen we aan de slag. We tekenden, knipten, plakten, kleurden en hadden al gauw een aantal eerste voorstudies. Te weinig echter om al verder te kunnen. Iedereen doet nu thuis een beetje verder, zo komen we dan wel tot een goed idee. We zien wel hoe het verder loopt. Dit project moet groeien.

Fotografie

Woensdag was de hele les gewijd aan fotografie. We hadden bezoek van een gastspreker die alles haarfijn uit de doeken deed. Hij begon met een uitleg over sluitertijden, diafragma's en zo meer vanuit de analoge fotografie. Pas dan maakte hij de overstap naar digitale fotografie. Deze aanpak zorgde voor een goede achtergrond, zodat we ook beter weten wat we doen. Op het eind gaf hij nog wat fotoshoptips. Voor mij was het enkel een opfrissing, maar ik denk dat de anderen er wel echt iets aan gehad hebben. Spijtig dat we er praktisch niets mee deden, daar was geen tijd meer voor.

Stem

Zondag 23 november spraken we af aan het nieuwe erfgoedmuseum te Sint-Niklaas. Het heeft een originele naam: "STEM". Hoewel het over erfgoed gaat en deze materie dikwijls wat oubollig tentoongesteld wordt, is men er hier in geslaagd er iets origineels mee te doen. Het museum is een echte aanrader. Tijdens het openingweekend was er daarenboven ook nog een heleboel te beleven. Ik ga zeker nog terug, en misschien kan ik er ooit een stage doen. Voor wie het zoekt, het ligt aan de Zwijgershoek te Sint-Niklaas.

demoles microteaching

Vandaag deed de lerares voor hoe we een les microteaching aanpakken. Microteaching is bij wijze van oefening les geven aan de eigen klasgroep. Binnenkort doen we dat zelf, vandaar de intro vandaag.
We gingen aan de slag met klei. Eerst even wennen aan de klei, dan een bolletje rollen en uiteindelijk maakten we van dit bolletje een potje. Zo'n potje noemen we dan een duimpotje. Naderhand gingen we dan aan de slag om het te versieren met engobes. Ook kregen we nog de tijd om een klokje te maken, op dezelfde manier, maar een ietwat andere vorm. Nu staat alles te drogen, benieuwd wat het wordt als het gebakken is.

zintuigen

Vandaag gingen we verder met het thema kijken. We breidden het uit naar andere zintuigen zoals voelen, ruiken, horen. We deden heel veel, te veel om op te noemen. Toch een paar opmerkelijke oefeningen.
We kregen een opdracht van een muzische scheurkalender. De lerares had voor elk iets specifiek uitgezocht, op ons lijf geschreven. We maakten muziek, zochten lijnen,....
Ik moest een schilderij beschrijven voor blinden. Echt kijken dus en proberen verwoorden wat je ziet. Een leuke ervaring. Nadien liet ik het beschreven werk door de anderen op bord tekenen. Verrassend.
We gingen op zoek naar gezichten op school, maar geen gewone gezichten, eerder gezichten die eigenlijk niet bestaan. De resultaten staan hier: .foto's
Ook nog een voeloefening. We voelden in dozen naar wat er in zat, zonder te kijken uiteraard. We moesten niet weten wat het was, maar uiten welk gevoel het bij ons teweeg brengt. Dit symboliseerden we dan met afbeeldingen uit tijdschriften en woorden van koelkastpoëzie.
Het was een boeiende ochtend, maar misschien iets te veel indrukken ineens

kijken

Vandaag was het een beetje een overgangsles van het ene thema naar het andere. Er moesten nog een paar leerlingen zichzelf voorstellen en hun icoon. Iedereen moest nog iets doen rond het cultuurlandschap van Sint-Niklaas en rond het eigen cultuurlandschap. Een heleboel dus, de afronding van het vorige deel.
We gingen over naar het volgende deel, een inleiding. Het volgende thema is kijken. We zullen onder andere werken met de 5 brillen van Parsons. Vandaag ging het voornamelijk over beeldaspecten, begrippen waarmee we ons uitdrukken als we over kunst vertellen. We kregen een presentatie rond het thema. De lerares gebruikte het beeld van een slak als uitgangspunt om zo te komen tot wetmatigheden, geometrische vormen die voorkomen in de natuur, de gulden snede en het perspectief.
Daarna kregen we een oefening. We maakten een eigen verhaal aan de hand van krantenknipsels en lieten een ander aan de hand van onze collage zijn verhaal vertellen.

pinocchio

Vrijdag sloten we het eerste onderwerp van dit jaar af. Dit had het thema "kunst, cultuur en ik". Met andere woorden: "wat is mijn plaats in de kunst". Vorige keer kregen we de opdracht een voor ons belangrijk icoon te verbinden met kunst. Mijn icoon is Pinocchio, een figuur die reeds sinds mijn kindertijd voor mij heel belangrijk is.
De voorbije weken ben ik op zoek gegaan of de figuur van Pinnocchio ook door andere kunstenaars wordt gebruikt. Mijn zoektocht gaf een overweldigend resultaat. Ik had nooit gedacht dat er zoveel kunstenaars waren die met deze figuur bezig zijn. Dat alles had ik gevat in een boek en diavoorstelling. Vorige vrijdag heb ik deze dan naar voor gebracht in klasverband.
Een leuke ervaring.

kijkstage in de Salons

Voorbije woensdag had ik kijkstage in de Salons voor Schone Kunsten te Sint-Niklaas. Dit is een statig herenhuis in het midden van de stad, waar een klassieke kunstcollectie gehuisvest is. Er worden geregeld activiteiten verzorgd voor jongere kinderen. De activiteit die ik bijwoonde was deze voor de jongsten, laatste kleuterklas, 1ste en 2de klas van de lagere school. Het museum wordt bezocht vanuit de insteek van Kaatje, het dienstmeisje.
Hoewel die leeftijd niet echt de doelgroep is waarvoor ik opgeleid wordt, was het toch een leuke ervaring. Het was wel druk, want de opa's en oma's waren mee met de kinderen omdat het grootouderdag was.
Eerst werd er wat verteld over een museum, en dan mochten de kinderen een schilderij zoeken aan de hand van een afbeelding die ze kregen. Telkens een schilderij gevonden was, werd er ook een beetje over verteld. Het was heel interactief, maar er werden wel wat termen naar voor gehaald waar kinderen van die leeftijd nog niet aan toe zijn. Maar ze amuseerden zich wel.
Na de rondleiding mochten ze dan naar beneden in de kelder gaan tekenen. Zo konden ze hun ervaring onmiddelijk op papier zetten.

startviering

Vandaag was er een startviering op onze campus. Hoewel ik het in deze blog wil hebben over mijn ervaringen bij het project kunstvakken, wil ik een bepaalde passage uit de startviering toch ook met jullie delen.
... om mijn eigen wereld te schilderen...
Wees niet tevreden met verhalen hoe dingen met anderen zijn verlopen. Ontvouw uw eigen verhaal zonder ingewikkelde verklaring. Wij hebben U geopend.
Elke mens wil en moet zijn eigen parcours volgen. Niemand anders kan het in zijn of haar plaats doen. Van bij het begin ben je een verhaal, een mythe, zegt de Perzische dichter Rumi. En als mystieke moslim, als soefi, voegt hij er aan toe: vergeet niet dat je geopend en verwacht bent en dat je niet alles in je macht hebt. Wij refereert bij Rumi aan Allah, of aan de onkenbare werkelijkheid.
Iedereen begint zijn tocht als kind, in een bepaalde omgeving, op een bepaalde plek. Ouders, familie, school, religie - kortom, de cultuur - tonen gangbare wegen waarlangs een mens zichzelf kan ontvouwen. volgzaam of tegendraads, doorheen alle passages en stadia van het leven. De eindbestemming kan iedereen vermoeden, maar plaats en uur blijven onbekend.
Een mens legt die weg alleen af, en toch ook weer niet. Altijd opnieuw ziet hij anderen opdagen die zijn pad kruisen. Zo wordt 'Elcker-ic' een leven lang uitgenodigd om zich te verhouden tot de verhalen van de anderen. Tegelijk moet hij trouw blijven aan zijn eigen verhaal.
uit: Colpaert M. Tot waar de beide zeeën samenkomen. Verbeelding, een sleutel tot intercultureel opvoeden.

iconen

Vandaag (8/10) hadden we het over iconen. Nee, niet over de klassieke iconen die we kennen, de prachtige voorstellingen van heiligen, belegd met bladgoud. We hadden het over iconen in de kunst, over hoe kunstenaars gebruik maken van de iconen van de samenleving en dat verweven in hun kunst. Met iconen bedoelen we hier dus gewoon "beelden", beelden die we zo gewoon zijn dat het niet meer opvalt hoeveel ze ons beïnvloeden. het gaat hier dus zowel over het afbeelden van een icoon, als over het copiëren en plakken van wat reeds gedaan is. In het laatste geval is een ander kunstwerk het icoon.
We gingen zelf op zoek naar iconen van de jongerencultuur en of die ook terug te vinden waren in de kunst. En inderdaad, zowat alles wordt gebruikt in de hedendaagse kunst. Het vreemde is, je vindt altijd wat ook bij jou hoort.

dubbelfocus

Vandaag een daguitstap naar Antwerpen, naar het MuHKA en het Middelheimpark. In het MuHKA zou de dubbelfocus plaatsvinden. Met dubbelfocus bedoelen ze het aanleren van een dubbele kijk op kunst, waarnemen wat je ziet en wat je voelt bij een werk. Zeer interessant voor een toekomstig leraar. We zijn met een klein groepje, het was dus zeer intens. Ik doe het hier niet volledig uit de doeken, dat vind ik een beetje teveel voor een blog en het neemt de ervaring van het onbekende weg bij mensen die dit ooit nog mogen meemaken.
Wij ervaarden de dubbelfocus door middel van de tentoonstelling "de orde der dingen". Deze loopt nog tot 4 januari 2009 in het MuHKA. Interesse: MuHKA of rechtstreeks naar de pagina van de dubbelfocus.
's Middags het middelheimpark. Lekker genoten en gekeuveld met z'n drietjes en gefilosofeerd over kunst. Elkaar ook wat beter leren kennen, altijd interessant.
link middelheimpark

stilleven van Giorgio Morandi

Dit schilderij is voor mij het toonbeeld van eenvoud, en dat is ook hoe ik tracht te leven. Eenvoud is voor mij een trefwoord. En het is grappig te merken hoeveel comfort een eenvoudig leven je biedt. Minder materie zorgt ervoor dat je minder moet werken om geld te verdienen om deze materie te verwerven. Eenvoud geeft dus vrijheid, de vrijheid om te genieten van de eenvoudige en essentiële dingen van het leven.

de dood van Marat, J.L.David

Dit schilderij brengt me terug naar een recente ervaring. Drie maand geleden namelijk zag ikzelf de dood in ogen. Het overgaan was er gelukkig nog niet bij. Voor mij symboliseert deze ervaring wel de nieuwe fase in mijn leven. Ik werd als het ware opnieuw geboren en mag mijn oude leven achterlaten. De nuttige bagage echter mocht ik houden.
Hoewel het niet direct een prettig onderwerp is, was het voor mij een leerrijke ervaring. Ik noem ze wel eens "mijn kleine dood" of "het kleine sterven".

pity van William Blake

Dit schilderij raakt voor mij zeer sterk aan mijn levensfilosofie. Als ik de dingen bekijk gebruik ik de mystieke leer of kabbala als kapstok. Dat is voor mij de onderliggende filosofie van alle religies. De kabbala verteld over de essentie van het leven, de hiërarchie van de schepping en nog zoveel meer. Hier uitwijden over de kabbala zou me te ver leiden.
Ook de werken van Blake zijn sterk esoterisch getint en daardoor minder bekend want te lang verborgen geweest.

vertel iets over jezelf

Vandaag stelden we ook onszelf voor aan de hand van schilderijen. Uit een box met schilderijen kozen we er drie. Vanuit deze schilderijen moesten we dan iets meer over onszelf vertellen. Niet waarom we die werken mooi vinden, niet over de kunstenaar, maar wel over onszelf, over waar het schilderij raakt aan onze leefwereld.
Ik koos: Pity van William Blake, De dood van Marat van Jacques-Louis David en een stilleven van Giorgio Morandi.
Boeiend hoe je aan de hand van een afbeelding die gemaakt werd door iemand anders zoveel over jezelf kan vertellen.